ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก

คุณอยากให้สิ่งที่คุณทิ้งไว้ในด้านกรุ๊ปฟิตเนสของคุณเป็นอย่างไร?

by Bevan James Eyles

fitness-legacy
fitness-legacy

ย้อนไปในปี 1999 ตอนผมเริ่มสอน มีผู้สอนคนหนึ่งในยิมของผมที่เป็นเหมือน Pied Piper (นักเป่าปี่ในตำนานของเยอรมนี) แบบสุดๆ คือเขาดึงคนมาออกกำลังกายได้เหมือนล่อแมงเม่าเข้ากองไฟเลย เหมือนกับว่าหัวข้อเรื่องคอนเน็คชั่นในคู่มือผู้สอนของเลสมิลส์นั้นเอามาจากผู้สอนคนนี้เลย เขาคือต้นแบบของการสร้างคอนเน็คชั่นที่น่าทึ่งกับคลาสของเขา

ระดับของการคอนเน็คชั่นที่เขาทำได้นั้นเหลือเชื่อจริงๆ ทุกครั้งที่ครูคนนี้สอน สมาชิกที่มาเข้าคลาสไม่ได้จะโทรมาที่จุดต้อนรับและฝากข้อความไว้ให้ครูคนนั้นรู้ว่าพวกเขามาไม่ได้! ผมสอนมาร่วม 20 ปีและผมก็คิดว่าผมเป็นคอนเน็คเตอร์ที่ดีนะ แต่ผมยังไม่เคยมีใครโทรมาที่ยิมเพื่อบอกผมว่าพวกเขามาคลาสผมไม่ได้บ้างเลย – ผู้สอนคนนั้นเรียกได้ว่ายกระดับคอนเน็คชั่นไปอีกขั้นเลย

ผมโชคดีที่มีเวลาได้เรียนรู้ระดับความมุ่งมั่นเพื่อที่จะประสบความสำเร็จด้านการคอนเน็คชั่นด้วยการดูผู้สอนคนนี้ทำงานก่อนที่เขาจะไปทำอย่างอื่นใน 18 เดือนต่อมา และแม้ว่าผู้สอนคนนั้นจะไปถึงระดับความสำเร็จที่สูงสุดในด้านนี้แล้ว แต่ก็ยังมีเรื่องน่าผิดหวังอย่างหนึ่งในเส้นทางของเขา – ตอนที่เขาออกจากยิมไป สมาชิกส่วนใหญ่ที่มาเข้าคลาสเขาก็หายไปด้วย

ผู้สอนคนนั้นย้ายไปอีกเมืองหนึ่ง ดังนั้นจึงไม่ใช่เหตุผลว่าสมาชิกตามเขาไปอีกยิมหนึ่ง ไม่เพียงแต่ผู้สอนคนนี้จะทิ้งความว่างเปล่าไว้ให้ยิมเราเท่านั้น เขายังสร้างความว่างเปล่าให้ชีวิตด้านฟิตเนสของสมาชิกเหล่านั้นด้วยเพราะพวกเขาส่วนใหญ่ก็ไม่ได้ออกกำลังกายอีกเลย สมาชิกเหล่านี้ดูจะพึ่งพาผู้สอนเพียงคนเดียวที่จะทำให้พวกเขากระตือรือร้นจนเมื่อสิ่งนั้นหายไป การออกกำลังกายก็หายไปด้วย.

ผมจำได้ว่าผู้จัดการของผมตอนนั้นใช้โอกาสนี้สอนอะไรบางอย่างแก่ผม มีวันหนึ่งที่เราคุยกันถึงเรื่องที่เกิดขึ้นและเขาก็พูดว่า: “นี่คือเหตุผลที่ดีที่เราจะพูดถึงสิ่งที่เราจะทิ้งไว้” เขาอธิบายว่า เขาเชื่อว่าสิ่งที่เป็นตัวแทนของสิ่งที่เราทิ้งไว้ที่แท้จริง คือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อเราเดินหน้าไปสู่สิ่งอื่น บทพิสูจน์ของสิ่งที่เราทิ้งไว้ที่แท้จริงคือเมื่อคุณเดินหน้าไปจากสิ่งที่คุณเคยสร้างผลที่ยิ่งใหญ่ไว้และผลที่ยิ่งใหญ่นั้นก็ยังอยู่และสะท้อนไปอีกนานแม้ว่าคุณจะจากไปแล้ว.

คำถามของสิ่งที่เราทิ้งไว้คือคำถามที่ดีที่เราควรคิดในฐานะผู้สอน เราต่างก็ต้องการคลาสที่ประสบความสำเร็จแต่เมื่อเราเริ่มคิดถึงสิ่งที่เราจะทิ้งไว้และในภาพใหญ่แล้ว เราเริ่มที่จะคิดถึงผลกระทบจริงๆ และผลที่คงอยู่ที่เราจะสร้างไว้ให้โลกของเรา.

สิ่งที่เราทิ้งไว้ทำให้เราคิดถึงวิธีที่เราจะช่วยให้ผู้เริ่มต้นได้เรียนรู้ความรักที่มีต่อการออกกำลังกายไปตลอดชีวิต สิ่งที่เราทิ้งไว้ทำให้เราคิดถึงวิธีที่คุณจะพัฒนาและตอบแทนให้ผู้สอนหน้าใหม่เพื่อที่เขาจะได้สร้างผลต่อไปยังสมาชิกในอนาคต สิ่งที่เราทิ้งไว้ทำให้เราคิดถึงวิธีที่คุณจะทำให้ยิมของคุณประสบความสำเร็จในการดึงคนมาออกกำลังกายมากขึ้น สิ่งที่เราทิ้งไว้ทำให้เราคิดถึงความสัมพันธ์และคอนเน็คชั่นที่คุณสามารถสร้างให้คนอื่นๆ รอบฟิตเนสได้ สิ่งที่เราทิ้งไว้ทำให้คุณเปิดกว้างมากกว่าการเป็นแค่ผู้สอนที่ดี.

บทสนทนานี้กับผู้จัดการของผม - ผ่านมา 20 ปีแล้ว – ยังคงอยู่ในใจผม และผมพยายามที่จะสร้างอาชีพที่ผมจะทิ้งสิ่งที่ผมสร้างไว้ ที่ที่ผมจะสร้างผลกระทบต่อโลกฟิตเนสไปอีกนานหลังจากผมจากไปแล้ว.

ถ้าคุณคิดถึงตัวคุณเองและสิ่งที่คุณจะทิ้งไว้นั้น คุณอยากให้มันเป็นอย่างไร และคุณต้องทำอะไรเพื่อสร้างมันขึ้นมา? คำถามที่ควรนำไปคิดด้วยอาจจะเป็น: ผลกระทบอะไรที่คุณอยากจะมีต่อโลกนี้? คุณอยากให้ใครสักคนพูดถึงผลที่คุณสร้างให้ชีวิตของเขาอย่างไร? ขั้นตอนเล็กๆ ที่คุณจะเริ่มทำไปจากตอนนี้เพื่อสร้างสิ่งนี้คืออะไร?

อย่าลืมว่างานที่คุณทำอยู่ทุกวันนี้คือโอกาส; คุณมีโอกาสที่จะส่งผลต่อโลกในแบบที่คุณคิดไม่ถึง – แม้แต่เวลาที่คุณไม่อยู่ตรงนั้น มันมีพลังมาก

บีแวนส์ เจมส์ อายเลส มาจากไครส์เชิร์ช นิวซีแลนด์ และเขายังอยู่ที่นั่น เขาเริ่มสอนในปี 1999 และได้ลงแข่งในการแข่งขันไอออนแมนแปดครั้งเช่นเดียวกับการแข่งขันมาราธอน ฟังพ็อดคาสต์ของบีแวนส์ได้